Ik denk niet meer ‘wat kan niet’, maar juist ‘wat kan ik nog wel’ en je krijgt het gevoel dat je erbij hoort. 

Wat leuk je dat mijn verhaal wilt lezen. Mijn naam is Jako Sollner, ben 58 jaar oud en in februari 2018 veranderde mijn leven compleet. Ik kreeg de diagnose Parkinson. Ik dacht altijd dat dat een oude-mensenziekte was, maar niks bleek minder waar. Ik heb mijn hele leven veel buiten sporten gedaan: voetbal, motorcross en karten. En zo’n 18 jaar geleden keek ik naar The Open op de tv en dacht: “dit lijkt mij wel wat”. Nou en zo doende golf ik nu al 18 jaar met heel veel plezier. Ik hoorde van Roel van Iersel van Handigolf en de wedstrijden voor mensen met een beperking zowel nationaal en internationaal. En dat leek mij enorm leuk.

Tijdens een wedstrijd in Portugal kwam ik in gesprek met Tineke Loogman en zij nodigde mij uit om een keer mee te spelen op één van de vriendenbanen. Wat ik zo ontzettend leuk vind aan Handigolf is dat je samen speelt met gelijkgestemde, waar veel erkenning is en vooral veel gezelligheid.

Door de mensen van Handigolf ben ik gaan inzien dat ik anders ben gaan denken. Ik denk niet meer ‘wat kan niet’, maar juist ‘wat kan ik nog wel’ en je krijgt het gevoel dat je erbij hoort.