Mijn naam is Leon Emmen (1983) en ik woon in Utrecht samen met mijn vriendin Jony en twee kinderen (Lize, 2014 en Lev, 2021).

Het is 31 december 2014 als mijn ex en ik om klokslag 12 uur elkaar aankijken en zeggen: “2015 wordt echt ons jaar.” We zijn omringd door lieve vrienden en boven ligt onze dochter Lize van dan 4 maanden oud rustig te slapen. Alle seinen op groen om er een topjaar van te maken. We hadden geen idee... 

In februari werd ik ziek. Ik had een abcesje dat weggesneden moest worden en tijdens die operatie schoot een Streptokokken A bacterie mijn bloedbaan in. Ik belandde meer dood dan levend op de Intensive Care en na meerdere spoedoperatie en een aantal dagen onzekerheid of ik het ging overleven of niet, werd ik na 19 dagen coma wakker in een andere realiteit. Uiteindelijk moesten mijn beide onderbenen geamputeerd worden en begon voor mij een nieuw leven. Als amateur hardloper, voetballer en weinig talentvol golfer was dit een grote schok. Helaas overleefde ook mijn huwelijk deze crisis niet.

In 2016 raakte in aanraking met Team Handigolf en het golfen, de gezelligheid en de vriendschappen hebben mij enorm veel opgeleverd in het verwerken van alles wat er gebeurd was. Ik speelde toffe toernooien mee en maakte mooie internationale reizen met het team, waaronder naar Zuid-Afrika. In 2020 volgde echter nieuwe tegenslag. Toen ik net dacht alles weer op de rit te hebben met waardevol werk, een hele fijne nieuwe relatie en in goede gezondheid, overleed mijn beste vriend aan een hersentumor. Amper drie weken daarna lag ik zelf in het ziekenhuis met de boodschap dat er een tumor in mijn maag zat. Ook dat bleek kanker. 

In de nieuwe nare periode die volgde, leerde ik veel over mijzelf en over hoe ik mijn verwerking aangepakt had. Ik had veel nieuwe inzichten en een dikke burn-out nodig om echt te leren accepteren wat de impact van mijn handicap en sterk verminderde energie op mij en mijn leven is. Inmiddels kies ik beter voor mijzelf, besef ik mij dat niemand wakker ligt van de keuzes die ik maak behalve ikzelf en ben ik op een missie om anderen te helpen meer eigenaarschap te nemen over hun leven. Dit doe ik als coach, spreker en trainer/facilitator. 

Golf is mijn grote passie. Ik heb helaas alleen de neiging om dingen leuk te vinden waar ik weinig talent voor heb. Het doel is om richting de handicap 15 te komen en met veel trainen, spelen en de ondersteuning van de Handigolf Foundation hoop ik dit jaar stappen in de goede richting te zetten en daarbij anderen te inspireren om, ondanks eventuele beperkingen, het genot (en de frustratie!) van golf te ontdekken.